بحران انزوای دیجیتال

درآستانه فروپاشی این روایت من از زندگی این روزهاست. بدون داشتن کوچکترین پس انداز و شغل من در ایران برنامه نویس ام

داشتم با درآمد مترجمی انلاین پول در می‌آوردم که نت قطع شد و فروردین نزدیکه و من هشت و پونصد قسط دارم :)💔

ما داشتیم المپیادمونو میخوندیم و یهو نت قطع شد یهو دیدیم نه میشه یک سوالو حوابشو سرچ کرد نه آزمونایه خارج از کشورشو و کشواریه دیگرو و نصف سورس سوالات و اطلاعاتی که داشتیم پرید رسما هرچی باهاش داشتیم میخوندیم که تو گوشی بود پرید کلاسی که با معلممون که خارج کشور بود پرید و خیلی چیزایه دیگه به معنای کلمه بیش از نصف کریری که باید کل روزایه این یکی دوسال وقتمونو بزتریم روشم پرید ولی خب به بقیه نمیرسه

منم به عنوان یک مهندس نرم افزار نمیتونم کارمو ادامه بدم. چندین فرصت کاری خوب با خارج از کشور رو بخاطر قطعی اینترنت از دست دادم(این فرصت های شغلی امیدم بودن برای اینکه بتونم تورم و گرونی های اخیر رو با توجه به مخارج سنگین زندگی هندل کنم مخصوصا که تازه ازدواج کردم.) و نگرانی و استرس بیکاری هم هر روز به نگرانیام اضافه شده. گاهی برای کاری که شاید نیم ساعت وقتمو میگرفت چند روز درگیرم تا یه کار کوچیک تو حوزه کاریم رو انجام بدم.

من چنل و وبسایت خرید از کره و آمریکا دارم پدر ندارم و از ۱۶ سالگی دارم هزینه های زندگی و مادرم که بیماری قلبی داره پرداخت میکنم با قطعی نت همزمان هم تمام تلاش هایی که برای پیج کردم هیچ و پوچ شده ،و هم فروش وبسایتم تقریبا به صفر رسیده💔 واقعا نمیدونم باید تو این وضعیت چیکار کنم

من آنلاین شاپ دارم و 6 نفر برام کار میکردن، روزی هم حداقل 100 تا ارسالی داشتیم اون 6 نفر کسایی بودن که می‌دونستم پول ندارن و واقعا به کار نیاز دارن که بیکارشون کردن با قطعی اینترنت پول اجاره دفترمون رسیده و ندارم بدم هزارتا چک داریم که برگشت خوردن، گفتم میان ماشینمو میبرن😔 از اونموقع کلا دو وعده روزی غذا میخورم که خرج زیاد نشه ولی همون دو وعده هم روزی حداقل 500-600 هزار تومن میشه دیگه تنها راه نجاتم فکر کنم اعتیاد باشه یا خودکشی، غیر این دو راه راه دیگه ای ندارم