بحران انزوای دیجیتال

مهم ترین روز در تقویم ایران نوروزه. نورزو امسال به لطف بی نتی حتی از فرستادن یک پیام تبریک ساده هم محروم بودیم، و دقیقا راس تحویل سال، حتی تماس تلفتی و پیام با سیم کارت هم غیر فعال شده بود. حرف خاصی برای گفتن نیست، فقط خیلی عجیبه، همه چی عجیبه، عزیزانی که ما رو در خاموشی فرو بردید، واقعاا عجیبید، خیلی عجیبید.... نوروز بر همتون مبارک البته به جز اقلیتی که دغدغه مردم حتی آخرین دغدغشونم نیست.

تجربیات من اول به عنوان یک دانشجو هست که اگر دانشجوی هر زبانی باشید درک میکنید که دایره لغاتتون باید وسیع و وسیع تر بشه با چت جی پی تی و یوتیوب و سایتای دیگه با کلی کلمات جدید آشنا شدم و حتی به کمک به مهارت های ترجمم و خوب بودن ولی الان مثل بشکن تانوس همه رفتن در درجه ی دوم عمه ی من خارج کشور هستش و باید هر هفته دوبار باهاش تماس میگرفتیم که از حال ما و مادرش با خبر بشه و خودشم بخاطر این بی خبری فشار خون گرفته و مریضه خودمم که با اینترنت سرگرمیاش حال روحیمو متعادل نگه میداشم

من امسال دو بار پذیرش گرفتم یکبار برای مهر یکبار برای ترم بهار ۲۰۲۶ و هر دو به دلیل قطعی اینترنت به باد رفت. تاریخ آزمون آیلتسم دو ماهه دیگه تمومه و نمیدونم با آزمون ایلستی که ۵۰ میلیون شده و تو ایرانم برگزار نمیشه فعلا و کلی پذیرشی که سوخت شد چه آینده ای پیش روم هست ...

بعد سه سال تو رابطه با دختری که دوسش داشتم شکست خوردم خیلی حالم بد بود تا اینکه با رفیقم تصمیم گرفتیم برنامه نویسی یاد بگیریم همه چی داشت خوب پیش میرفت تا قطعی اینترنت در دی ماه بعد از اون هم دوباره شروع کردیم به یادگیری که خوردیم به جنگ و قطعی دوباره امروز سال نو بود ولی من اصلا شور و اشتیاقم برا سال نو مثه سال های دیگه نبود

از دی که این مدل قطعیو تجربه کردیم انگار یه مسیر هوا بسته شد. من به عنوان دانشجو هم مثل بقیه دچار این سختیا شدم. نیازم به انجام پروژه های درسی بدون اینترنت حتی انتقال م دچار مشکل کرده بود. تموم پوسته ها و چیزایی که فعال شده بود نتونست خلا ارتباطی رو پر کنه. از همه بدتر دلم واسه پدر و مادرم میسوخت که واسه سرگرمی از گوشیاشون و اینستا استفاده‌میکردن و همونم از دست دادن. باور کنید این حق خیلی ساده ایه از کسی که برای سرگرمی استفاده میکنه تا من دانشجو به اینترنت مث دنیا برسیم...

با یک شرکت به عنوان مدرس زبان انگلیسی به طور عملا قاچاق تو سایت preplyکار می کردم.تمام شاگردامو از دست دادم.زحمات ۲سال تلاش و بیدار خوابی کشیدن هام به فنا رفت.