بحران انزوای دیجیتال

16 سالمه و من همیشه سرگرمی اصلیم گیم بوده چیزی که با قطعی اینترنت ازم گرفته شده و واقعا حس بدی داره البته که ناراحتیم اصلا به پای کسایی که کسب و کارشون با اینترنت بوده نمیرسه اما اینترنت آزاد حق همه مردم دنیاس... امیدوارم به زودی شاهد بهترین اتفاق ها برای مردم ایران و ایران باشیم

چند ساله تنها و دور از خانواده زندگی میکنم، تمام دوستانم رو از اینترنت دنبال میکنم، پژوهشگرم و مقاله مینویسم، ۱ ماهه با افسردگی شدید روبرو شدم چون نه دسترسی به یوتیوب و محتواهای آموزشی دارم نه دسترسی به سایت های ژورنال ها و علمی به روز جهان و نه هوش مصنوعی، نمیدونم چقدر دیگه میتونم دووم بیارم ولی مطمئنم به هر قیمتی شده از این جهنم میرم یروز

شاید خنده دار باشه تنها شادی من در تعطیلات سال نو، میتونست اینترنت باشه؛ الان که جنگه نه میتونم برم مسافرت نه میتونم برم اینستاگرام کلی ریل ببینم تا بلکه حداقل روزم شب بشه! ۵ فروردین ۱۴۰۵ - چهارشنبه - روز ۲۶ قطعی اینترنت.

حدودا ۶ تا ۷ سال میشه Laravel developer هستم. یک سال هست شرکت خودم رو تأسیس کردم. همه چیز داشت خیلی خوب پیش میرفت تا اینکه این دو تا قطعی اخیر، کمر من و شرکت نوپامون رو شکست. من دیگه حوصله ندارم...

من روانم و سلامت روحیم خیلی خراب شد. دوست پسرم خارجه تماس نمیشه گرفت راه ارتباط نداریم اون نگرانمه من نگرانشم واقعا از شدت عصبی بودن 6 ساعت گریه کردم مجبور شدم سرم بزنم

درسته مشکلات بقیه مهم تره؛ ولی نامزد من خارج از کشور زندگی میکنه و بدون خداحافظی یه مدت طولانیه که بینمون فاصله افتاده. درحد مرگ نگرانشم و مطمعنم اونم اوضاعش بهتر نیست چون پیامک میده اما نمیتونم جواب بدم. اینترنت واجبه و ما حدودا یه ماهه که اینجوری زندگی میکنیم. مگه ما چه فرقی با کشورای دیگه داریم؟ چرا اینقدر باید سخت زندگی کنیم؟!