بحران انزوای دیجیتال

من فقط ۸میلیون تومان دیگه واسم باقی مونده بعدش شرمنده خانوادم میشم ترجیح میدم تا موقعی که ۸ میلیون تموم‌میشه یا اینترنت وصل بشه یا بمیرم که احساس شرمندگی نکنم.... همه درامد و شغلم از اینترنت بود...

۳۲ سالمه، معلولیت جسمی-حرکتی شدید دارم و درگیر بیماری پیش‌رونده. تولید محتوا و طراحی سایت، تنها کاریه که از دستم بر میاد و توان انجام دادنشو دارم. از اتفاقات دی ماه که اینترنت قطع شده و... هیچ پروژه‌ای نتونستم بگیرم؛ چرا که همه کسب‌وکارهای اینترنتی نابود شدن. کلی قسط دارم که تو این چند ماهه از جیب مبارک پرداخت کردم، نهایتا بتونم همین فروردین دووم بیارم. هزینه‌های درمانی و اینام که ولش کن، اصن حرفشو نزنم... بعدش نمی‌دونم دیگه چی میخواد بشه!!!

خیلی تلاش کردم که امسال توی یک شرکت بهتر استخدام بشم و کار خارجی داشته باشم که باقطعی اینترنت برنامم به هم ریخت اما فاجعه به این جا ختم نمیشه چون در مورد بقای شرکتی که توش کار میکنم مطمئن نیستم هر روز با استرس سپری میشه

من یک دانشجو ساده ام بنده با شغل اینترنتی شهریه دانشگاهو میدادم و چیزای ضروری میخریدم با قطع شدن اینترنت نگران شهریه متغیرم هستم! خریدم که دیگه هیچی..

نزدیک ۳۴ تا نیرو در شرکت رو همین چند روز پیش با گریه های فراوان و در آغوش گرفتن همدیگه تعدیل کردم و برای شرکتی که ۱۴ سال شب و روز و چند ده میلیارد هزینه شده بود و نزدیک ۳۴ نفر نیرو حضوری + بیش از ۱۶۰ تا نیروی دورکار دقیقا ۱ فروردین جمع کردیم شرکت رو حالا خودتون حساب کنید چند نفر دیگه حقوق نمیگیرن …

من یه پیج لباس داشتم تو اینستا الان ۲ ماهه که با قطع اینترنت هیچ درامدی ندارم