بحران انزوای دیجیتال

اینترنت برای من یه دریچه برای ارتباطات با آدمای مختلف بود. از وقتی قطع شده به شدت سرخورده و گوشه گیر شدم برای تحقیقات دانشگاه و جست و جو به مشکل خوردم. به منابع خوب و یوتیوب و هوش مصنوعی دسترسی ندارم. اینترنت یه سرگرمی بدون هزینه بود که همونم دریغ شد اینترنت لطف نیست که گدایی کنیم. حق تک تکمونه

گاهی اوقات برای دور شدن از افکار مزاحم و مشکلات، با کمی چرخ زدن تو فضای مجازی میشد کمی حال خوب خرید دلم خیلی خیلی برای یوتیوب گردی و اکسپلور اینستا و چت کردن ساده تنگ شده به امید آزادی

من یه مرز نشین بدبخت و بدون هیچ آینده ای هستم که بخاطر قطعی اینترنت شغل پدرم که خرج مارو میده به خطر افتاده و به اندازه قبل براش کار نیست حتی نمیتونه یه سرچ سادت انجام بده خودمم تا موقعی که اینترنت وصل بود میتونستم به طور رایگان به میلیون ها منابع آموزشی از زبان های مختلف دسترسی داشته باشم و چیزی یاد بگیرم که فردا روز بجای خلاف و اینجور چیزا برای جامعه مفید واقع بشم اما از زمان قطعی گیر چندتا اپ و سایت بدرد نخور ایرونی افتادم که به هیچ دردی نمیخورن، اینترنت مارو وصل کنید.

فقط میتونم بگم بدبخت و اواره شدم با قطعی اینترنت

من ۲۶ سالمه و میخواستم امسال مهاجرت کنم. دانشگاهی که میخواستم پذیرش گرفتم ولی اینترنت قطع شد، سفارتا جمع کردن رفتن و حالا همه چیز رو هواست. پارسال هم همین قصد رو داشتم ولی خوب پیش نرفت. پارتنرم ازم دوره و اگه امسال نتونم برم دیگه نمیتونم ببینمش. بهتر بگم، اگه امسال نتونم برم دیگه زندگی رو ادامه نمیدم.

من دانشجوی پزشکی و یک پژوهشگرم. برای یه سری اهدافی توی زندگیم باید چندین طرح تحقیقاتی و مقاله رو پیش می بردم که حالا همشون متوقف شده و تا پیش از پایان دوران تحصیلم باید تکمیل میشدن. حالا دوران تحصیلم داره طی میشه و وقت برای رسیدن به این اهداف داره کمتر و کمتر میشه و تمام فعالیت های پژوهشیم به سنگ خورده. هرچند مشکل من در برابر کسایی که رزق و روزیشون از اینترنت بود، چیزی نیست؛ کاش حداقل برای اون ها اوضاع سخت نباشه.