بحران انزوای دیجیتال

من یک دانشجو شاغل هستم و کل کارای روزمرگیم تموم کارام همش با اینترنته تموم خریدا انلاین شاپا و همچنین یخورده سرگرمی هم داشتیم هم از دست رفت بماند نه فقط سرگرمی بلکه تموم کارهامون ایندمون هدفامون از دست رفت چون این فقط بحث سرگرمی نیست برای زندگیمونه برای کارای شغلیمونه پروسه هم کاری هم درسی کمک میکرد متاسفانه خاموشی تمومیم و فامیلا دوستامون خارج از کشورن به هیچکس دسترسی نداریم

یک دختر جوونم که از طریق اینترنت کسب و کار کوچیک خودمو داشتم و سعی داشتم خرج خودمو در حد کم حتی بدم. به غیر از اون اینترنت تنها راه من برای آروم شدن و فکر نکردن زیاد حتی برای چند دقیقه بود. همه اینا الان از من و خیلیای دیگه گرفته شدن و زندگی رو جهنم برامون جهنم کردن

من یک برنامه نویس و فعال حوزه شبکه هستم، در کنارش زبان هم تدریس می‌کردم هم آلمانی هم‌ انگلیسی اون هم به صورت آنلاین با دوتا شغل زندگیم رو نمی‌تونستم بگردونم و حالا؟ نبودن اینترنت درامدم رو صفر کرده.. واقعا با این سن اینهمه بدبختی و قرض و ... حق ما نیست..! مگه چندسالمه آخه؟

روز ۱۷ مارچ تقریبا یه هفته و چند روز بعد از قطعی گسترده اینترنت خیلی محدود و ضعیف تونستم به اینترنت وصل بشم رفتم تلگرام دیدم یک نفر تو این مدت خاموشی وارد اکانت تلگرامم شده ( تلگرامم با شماره مجازیه ) و حساب تلگرامم رو گذاشته رو دیلیت کردن ۷ روزه اگر اون روز آنلاین نمی‌شدم اکانت تلگرامم که پریمیومه با حدود ۲۰۰۰ هزار استارز و گیفیت حدودا میشه ۴ الی ۵ میلیون تومن خودمون به باد می رفت ...

همسرم و من هر دو در حوزه تک مشغول به کاریم. کارمون خیلی خوب داشت جلو میرفت اون کارفرماست و من در یک شرکت دیگه کار میکنم. از دی ماه درآمدش صفر شده. شرکتی که من توش کار میکنم قبل عید نصف افراد رو تعدیل کرد و گفتن شرایط درست نشه ما موج بعدی خواهیم بود. چه آرزوهایی که نداشتیم!

داشتم یه پروژه انجام می‌دادم که اضافه کنم به رزومه‌ام بلکه بتونم زودتر برم از اینجا. پروژه رو هواست، من و زندگیم هم رو هواییم. متنفرم از اینکه برای کوچیک ترین چیزها انقدر باید بجنگیم و استرس بکشیم. می‌خوام روزی برسه که مثل آدم زندگی کنم نه حیوون.