بحران انزوای دیجیتال

من یه دانش آموز کلاس نهمیم که امسال انتخاب رشته داره و ریاضیش ضعیغه ترم اول نمره خوبی نگرفتم عهد بستم ترم دوم باید جبران کنم و بله الان نیازه یوتوب بالا بیاد که بتونم ویدیو ببینم و درسامو بخونم

کار من مدیریت فروشگاه های انلاین بود و اکثرا پورسانتی بود فروشا کامل خوابید و رسما ۳ ماهه درامد ۱۰ درصد هم نیست نسبت به قبل و صرفا خرج مواد غذایی ۱۰۰ درصد هم بیشتر شده :)

تقریبا ۳۰ روزه که با داداشام‌ و خواهرام و بابام‌ هیچ حرفی تزدیم‌ و خبری ازشون نداریم اونا که تقریبا جاشون امنه ولی میدونم که اونا دل تو دل شون نیست که باهامون‌ تماس‌ بگیرند‌ کله کارای‌ مهاجرتم‌ تکمیل‌ شه بود بلاخره خودمو مامانمم‌ از اینجا میرفتیم‌ ولی با اتفاق هایه‌ دی ماه کبه آیندم به کلی نابود شد. هر شب با فکر اینکه چرا نمیتونم با خانوادم ارتباط داشته باشم گریه میکنم و میخوابم به دنیا اومدن تو ایران ایده خوبی نبود

من یه دانش اموز هستم که سال اخر دبیرستان دولتیه و با اینترنت ویدیو های اموزشی میدیم . ولی از وقتی قطع شده هیچ گونه مطالعه ای نداشتم از چت جی پی تی و چندیدن ai دیگه در حل مسائل و توضیح انها استفاده میکردم حتی معلم هامونم درس نمیدن داخل شاد به صورن مجازی ، در حال حاضر نه تنها دیپلم بلکه زندگیم هم روی هواست

دانشجوی ترم ۲ علوم پزشکی هستم و برای درسایی مثل جنین شناسی و تشریح از چت جی پی تی استفاده میکردم تا برام توضیح بده و الان هیچکس جوابگوی من نیست. از حقارت استفاده کردن اپای داخلی و استادای احمق بیکاری که توی اپای داخلی به اسم رفع اشکال و اعلام تایم کلاسا گروه زدن و شب و روز توش برای اشخاصی که اراده کنن میتونن کل زندگی استاده رو بخرن کُری میخونن، متنفرم. سرگرمیم موزیک گوش دادن و بالا پایین کردن for you تیکتاکم بود، الان هیچکدومشونو ندارم. هیچوقت دل هیچکس برای جوان ایرانی نسوخت.

اینترنت تنها راه دوری من از افسردگی و فکرو خیال بود رفته رفته افسرده تر و بی احساس تر میشم