بحران انزوای دیجیتال

من یک محقق (ریسرچر) هستم که بدون اینترنت عملا ریسرچ و نوشتن مقاله غیرممکن شده. وضعیت نزدیک به ۱۰ عدد مقاله دیگری هم که قبلا نوشته ام و در ژورنال های دیگه سابمیت کردم هم مشخص نیست. تحقیق و پژوهش بدون داشتن بودجه دانشگاهی یا مرکز تحقیقات کاری سخت ولی همچنان ممکن بود ولی قطعی اینترنت عملا تحقیق، پژوهش و کار علمی در این شرایط را غیرممکن کرده است.

بخشی از درآمد من از ترید و فارکس هست و نمی‌‌تونم به حساب‌هام دسترسی داشته باشم. به خاطر عدم دسترسی به هوش مصنوعی و دیکشنری نمیتونم زبان بخونم در پروسه مهاجرت هستم و ضرر دیده‌ام

من یک روان‌درمانگر روانکاوانه در تهران هستم. شغل حساسی دارم طوری که فاصله، قطع، تعویق افتادن می‌تونه به پروسه آسیب جدی وارد کنه. به مراجعین خارج از کشور دسترسی ندارم و نگران آن‌ها هستم. حتی یک ایمیل هم نمیتوانم به آن‌ها بزنم. در داخل هم به خاطر اهمیت بالای حریم شخصی بیمارانم پلتفرم امنی نمی‌شناسم. حضوری که نمی‌توانم کار کنم و به خاطر قطعی اینترنت نمیتونم فعالیت آنلاین داشته باشم و مراجع بگیرم.

کسی که دوستش دارم خارج از ایرانه و حسرت به دلم مونده یه بار دیگه باهاش حرف بزنم

تازه شروع کرده بودم برنامه‌نویسی وب یاد بگیرم که دقیقاً فرداش اینترنت قطع شد. کلی تحقیق با هوش مصنوعی داشتم. وب‌سایت‌های هوش مصنوعی ایرانی هم که یا خنگن یا پولی. تو وب‌سایت Arena.ai از کل هوش مصنوعی‌های قدرتمند دنیا رایگان استفاده می‌کردم و برای تحقیق و یادگیری خیلی کمکم می‌کرد، اما حالا یه‌ماهه اصلاً نه از اخبار هوش مصنوعی خبر دارم نه از اون وب‌سایت. از من به شما نصیحت اگه خواستید وارد رشتهٔ کامپیوتر بشید، فکر قطعی اینترنت رو هم بکنید. برنامه‌نویس بدون اینترنت جوکی بیش نیست.

از ۱۴ سالگی در فضای اینترنت گیمر شدم و تعداد بسیار زیادی دوست از اقسا نقاط مختلف جهان پیدا کردم ( صربستان / کانادا/دانمارک/آمریکا( ایالت‌های بوستون،آریزونا،نیومکزیکو،ونزوئلا،می‌سی‌سی‌پی و…)/روسیه/چین) که تقریبا بیش تز ۱۰۰۰ نفر در ارتباط بودم باهاشون تقریبا هر روز… جدای از اون رفاقت‌های نزدیک دوستان زیادی در پلتفرم‌های توییچ،یوتیوب،لینکدین،دیسکورد پیدا کردم که تقریبا هر روز با تعداد زیادی از اون‌ها در ارتباط بودم… الان کاملا از اهداف و دوستانم دور شدم و تنها :(