بحران انزوای دیجیتال

من از طریق ترید و ایردراپ، اینفوفای، دیفای، فارمینگ و تسکهای پروژه زدن و... گذران زندگی میکردم‌. چشمم رسما کور شد پای این کار تا بتونم یاد بگیرم و به جایی برسونمش که در حد بخور و نمیر بتونه من و خونواده م رو تامین کنه. با اینکه کار به شدت سخت و زمان بری هست، ولی ته دلم از خودم راضی بودم که شرمنده ی خونوادم نیستم و درآمدم دلاریه. ولی الان چی... از خودم و همه ی زحمتایی که کشیدم متنفرم مسیر رو اشتباه رفتم

هنرمند هستم و تنها راه درآمدم فروش آثارم توی بازارهای هنری بین المللی بوده‌. چند ساله فقط دارم کانکشن پیدا میکنم، با کلکسیونر ها مذاکره میکنم، برندسازی میکنم، توی فراخوان های بین المللی شرکت میکنم، آثارم رو توی گالری های جهانی ارائه میدم، هنرم رو ارتقا میدم، ارتباطاتم رو بیشتر مبکنم، ارائه ی دیجیتال رو بهبود میبخشم و ... الان دو ماهه که هیچ فروشی نداشتم و حتی نتونستم پول فروش کارهای قبلیم رو برداشت بزنم که این روزا از گرسنگی نمیرم...

فعال بلاکچین هستم، پروژه هام همه نصفه موندن و بیشترشون اکسپایر شدن، ارتباطم رو با کامیونیتی از دست دادم و رسما از هر ایونت و برنامه ای عقب افتادم. هر بار اینترنت قطع شد، با دو برابر کردنِ زمان کارم سعی در احیای وضعیتم داشتم. الان واقعا شک دارم به اینکه راهم رو ادامه بدم یا نه‌... شاید وقت خداحافظی با علاقه و دانشم رسیده باشه.

توی یه سال ، سه بار قطعی اینترنت چنان کمرِ کسب و کارم رو شکوند که دیگه کاملا سوخته میبینمش. مشتری های من همه خارج از ایران هستن و محصولات و خدماتی که ارائه میدم، مستقیما روی زیرساخت های اینترنت بین الملله. برای رسیدن به نقطه ی فعلی خیلی تلاش کردم و الان خیلی دردناکه برام که قید این همه زحمتی که کشیدم رو بزنم...

من ۸ ساله که نونم از اینترنته. به خاطر وضعیت بیماریم نمیتونم سر شغل دیگه ای باشم. توی این ۸ سال حتی یه ساعت هم بیکار ننشستم، یاد گرفتم، ساختم، هزینه کردم، رشد کردم، کم کم و با مشقت فراوان شعله ی کسب و کارم رو یه نفره روشن نگه داشتم که بتونم شکم خودم و خونواده م رو سیر کنم. الان دو ماهه که رسما درآمدم صفر بوده و واقعا از آینده ی پیش رو وحشت دارم...

دانشجوام و میخوام تو آلمان مقطع ارشدو ادامه تحصیل بدم(که موفق هم شدم پذیرش بگیرم)ولی به دلیل جنگ و بسته بودن سفارت مجبورم دیفر کنم و مکاتبه که همه این کارا با اینترنت بین الملل ممکن میشه. یه بخش از تفریحم با همین اینترنت بود. یه بخش از مقاله خوندن و مطالعه کردنم با همین بود، به عنوان کسی که مهندسی خوندن رفرنس ها و استاندارد ها که مربوط به کار مهندسی تو حوزه منه باز با اینترنت قابل دسترس بود. نه سیم کارت سفید دارم و نه استارلینک، کامل زندگیم و آیندم گره خورده با این شرایط.