بحران انزوای دیجیتال

من یکسالی میشد وارد کار تجارت شدم توسط یک شرکت ازاونحایی که الان تحریمه همین اینترنت راه ارتباطی ما با کل دنیا بود کلی معامله نیمه کاره موند کلی پلن و برنامه دود شد هوا .

شاعرم و مدرّس شعرو ادبیات که ماهانه ۱۵ هنرجو می‌گرفتم و طی ۶۰جلسه بهشون آموزش آنلاین ارائه می‌دادم و بعد از آموزش‌ها هم پشتیبانی می‌کردم از سروده‌هاشون به طور کامل کار نقد، تحلیل و ارزیابی شعرهاشون رو انجام می‌دادم و خیلیاشونم شاعرای موفّقی شدن ،این فعالّیت برام ماهی ۳۰میلیون درآمد داشت که به طور کامل قطع شد.

من مربی انلاین بدنسازیم داخل اینستاگرام و تلگرام ازطریق پیج و کانالم کارمیکردم و فعال داشتم .الان از نون خوردن افتادم باشگاه ها هم به مربی پولی نمیدن .خدانجاتمون بده

بدون اینترنت کاملا بیکارم. از دی ماه تا الان بیکارم. دقیقا ۲۰ دی رفتم برای یه کاری قرارداد ببندم که چون اینترنت قطع بود کنسل شد. نمیدونم باید چیکار کنم در حد چک کردن تلگرام تونستم خودم رو وصل کنم ولی بدون اینترنت هیچ راهی برای کسب درامد ندارم

دانشجوی مهندسی کامپیوترم، از عید پارسال کار میکردم که خرجم دربیاد، توی دی ماه یه شغل برنامه نویسی پاره وقت گیر آوردم که ریموت(دورکاری)هم قبول کردن و از کار قبلیم بیرون اومدم. با این قطع شدن پیاپی اینترنت هنوز نتونستم فاز اول رو هم تحویل بدم و پولمو بگیرم و کلی قسط عقب مونده، من موندم پونصد هزار تومن ته کارم🙂

مهر ماه اولین دوره برنامه نویسی دانشگاه هاروارد رو تو شهر کوچیک خودمون برای بچه ها برگزار کردم به امید پیشرفت شون و شهرم. قطعی دی ماه رسید و گفتیم ایرادی نداره وصل میشه بازم. ۱ جلسه برگزار شد بچه ها همه با روحیه پایین، زخم خورده و افسرده بودن. بعدش دوباره اینترنت ها که مهم ترین ابزار برای برنامه نویس ها هست رو قطع(طبقاتی) کردن. من به درک، دانش آموز انگیزه، امید، توانایی یه سرچ ساده تو گوگل رو از دست داده. بماند از پروژه های نیمه کاره و شکایت هایی که از همکارانم شده.