بحران انزوای دیجیتال

۲۵ سالمه با ۳سال کار شبانه روزی توی پیج اینستا تونستم به درآمدی برسم که آموزشگاه حضوری بزنم . تیر ماه شروع کردم و آذر ماه مجوزم آمد و دو تا گروه کلاس گذاشتم همه چی داشت خوب پیش می‌رفت ...ولی از دی به بعد همه چی خراب شد و پیجم هم نابود شد تیر ماه قرار داد آموزشگاه تموم میشه و من نمی‌دونم میتونم آموزشگاه رو نگهدارم یا نه... وقتی قراداد دفتر رو گرفتم بابام زل زد تو چشمام و ۳ بار گفت شکست میخوری ... الان من موندم و درآمد صفر و قسط و اجاره و کسب و کاری در آستانه ورشکستگی...

من مدرس زبان انگلیسی بودم یه پیج اینستاگرام زده بودم توی یک ماه به 1000 فالوور رسیده بودم و تازه داشتم یه چیزی میشدم...الان قطع شد الگوریتم پیجم ریست شد.درامدم صفر شد. اگر نت این سه ماه وصل بود بدون شک الان 10k فالوور می‌داشتم

کل جزوه ها و فیلم ها تو تلگرام بود و الان نمیشه دانلود کرد تو یوتیوب کلی فیلم آموزشی بود با چت جی پی تی 90 درصد اشکالات درسی رو حل میکردیم اینا فقط مشکلات تحصیلی قطع اینترنت. کلی آدم کسب درآمد میکردند با اینترنت. واقعا آدم نمیدونه چی بگه

همسرم خارج از کشور با سختی با تلفن ثابت با هزینه بالا باهم در ارتباطیم ولی تا امروز هنوز نتونستم تصویرش رو ببینم و خیلی از روز ها هم از هم بی خبریم!

بدون اینترنت حوصله انجام هیچ کاریو ندارم حتی اگه داشته باشم هم میبینی وسطش به اینترنت نیاز پیدا میکنم و باز میخوره تو برجکم حس لال بودن و بی ارزشی میکنم چون موقعی که اینترنت داشتم روزی دو سه تا چیز جدید یاد میگرفتم و با مردم معاشرت میکردم اما الان فقط با یکی دو نفر در ارتباطم حس میکنم تو سلول انفرادی ام و دارم از طریق هواکش با این دوتا حرف میزنم و باید حواسم باشه یه وقت زندان بان نفهمه

یک شرکت تبلیغاتی داشتم، بعد از جنگ ۱۲ روزه و قطعی اینترنت ریزش ناگهانی تو سفارش ها داشتیم که به دلیل کمبود درآمد مجبور به تعدیل نیرو شدیم، بعد از اینکه سعی کردیم کسری رو جبران کنیم، به علت قطعی اینترنت عملا درآمدون صفر شد و شرکت رو تعطیل کردیم. الان بیشتر از یک ماهه که از جیب میخوریم و حتی امکان اینکه برای شرکت های دیگه رزومه ارسال کنیم نداریم. بعد از نزدیک به ۴۰ سال زندگی و متأهل بودن الان عملا خرجمو پدرم میده.