بحران انزوای دیجیتال

من در پراپ کار میکردم (بازار مالی) و فقط همین کارو بلدم. حالا بیکار شدم

من بخاطر شرایطم نمی‌تونم کلاس حضوری برم پول تمام دوره های کنکورم ندارم و زندگیم و جزوه هام مونده تلگرام

برنامه نویس، امروز شرکت ما نزدیک بر 10 نفر نیرو تعدیل کرد و هنوزم ادامه داره، شاید خودمم تو صف هستم و نمیدونم :)

طراح گرافیکم، اکثر کارام، پوسترایی که طراحی میکردم هنری بودن چندباری از سمت چهره ها و شبکه های خارجی دیده شده بودم و باهاشون ارتباط داشتم، چند تا دوست آلمانی، آمریکایی داشتم اونا منبع درآمدشون سایت های فروش هنرشون بود ولی هیچکدوم اون سایتا ایرانو ساپورت نمیکردن واسه درآمدزایی هیچوقت گله ای نداشتم چون میدونستم ارزش هنرم به دیده شدن و اون تاثیریه که میزاره پولش میاد خودش، ولی الان حتی اون دیده شدنه رو هم ازم گرفتن:) چه روح های هنرمندی که بخاطر جغرافیای بد محکوم به تباهی شدن…

کلی زحمت و هزینه و سال‌های عمری که به تمرین رفت تا کارم بگیره و اعتبار جمع کنم واسه خودم تو جوامع بین‌‌الملل. تهش همش از بین رفت. اکانتی که با خون دل بالا آوردم با هیچ یکی شده، دو تا شغل جانبی هم که داشتم تا بتونم گذران زندگی کنم هم به خاک کشیده شدن. برای دلخوشی حتی به گیم‌هامم نمی‌تونم پناه ببرم و مهاجرت هم الآن یک رویای دور به نظر می‌رسه. پس اندازم ته کشیده و دارم کم میارم، ناامیدی و افسردگیم حتی قابل وصف نیست و هر روز از خودم می‌پرسم واقعا برای چی زنده‌ام هنوز؟...

زندگی ۱۰ ۱۵ ساله تلاش آب شده رفته، این قطعی اینترنت پنج ماه من و بیکار کرد هیچ، کم کم یکسال هم طول میکشه دوباره ریکاوری کنیم.