بحران انزوای دیجیتال

من برای اون خانوم معلولی مینویسم که سرپرست فرزندش هم بود و توی اینستاگرام کیف میفروخت از مدل ویدیوهای ناشیانه و تولید محتوایی که با پسرش انجام میدادن معلوم بود خیلی وارد نیستن که حداقل بتونن در بستر داخلی سایت فروش بزنن یا اون آقای معلولی که سرپرست خانوار بود و بازهم توی ایستاگرام لباس خونگی میفروخت و تو خونه تولید محتوا و تبلیغ میکرد؛ این روزها همش به این مدل هموطنان فکر میکنم که بار زندگی به اندازه کافی رو دوششون سنگینی می‌کرد معلوم نیست با این قطعی اینترنت اوضاعشون چجوریه

من گرافیک دیزاینر هستم در اینستاگرام برای چند شرکت تولید محتوا میکردم. از قطعی دی ماه دیگه کارفرماها جرأت نکردن برای پیجهاشون هزینه کنن و کارام از دست رفت ، با قطعی اسفند هم دسترسی م به منابع و ابزارهام قطع شد و دیگه کاملا بیکار شدم

مشکل من که نسبت به بقیه چیز بزرگی نیست. ولی درهرحال به عنوان یه دانش آموز، با این وضعیت اقتصادی، تنها تفریحم برنامه های ارتباطی و فضای مجازی مثل تلگرام و پینترست بود. با این گرونی، هیچ جا که نمیتونیم با دوستامون بریم. همش باید بشینیم خونه. هدفامون هم که نمیتونیم دنبال کنیم، چون امیدی به آینده نداریم. وضع درس خوندن هم که با آموزش آنلاین افتضاحه و برنامه های داخلی مخصوصا شاد به شدت اختلال دارن و اذیت میکنن. آخرشم باید حضوری امتحان بدیم. پس آینده ماها چی میشه؟

دانشجو برق ام و در کنار ش که بتونم مخارج تحصیل ام رو در بیارم برنامه نویس وب هم میکنم سایت طراحی میکنم توسعه میدم بک اند دولوپر و زندگی میکردم الان درامدم صفر شده و دانشگاه هم هیچ منبع اموزشی نداره نه دسترسی به کتاب هام توی تلگرام دارم نه محتوای اموزشی یوتیوب هیچی، صفر مطلق!! استادا هم که چیزی برای ارائه ندارن من موندم این ترم رو چطور بگذرونم چطور بخونم و چطور کار کنم بخدا خسته شدم

من 6 ماه پیش در اینستاگرام یک آنلاین شاپ کیف های مرواریدی زدم سفارش های نسبتا خوبی می‌گرفتم و در آمدی داشتم که هم خرج خانواده و خودم رو میدادم اما با قطعی نت نزدیک دو نیم ماه میشه هیچ در آمدی ندارم و رسماً شدم یه آدم بیکار من بیماری تنفسی دارم و هر ماه دارو های گرون و خیلی کمیاب استفاده میکنم تا زنده بمونم زندگی من شده بخور نمیر نمیبخشم باعث و بانی این قطعی رو 💔

روایت های بقیه رو خوندم و حالم بدتر شد، از اینکه کسی از مسئولین کوچکترین اهمیتی نمیده. به عنوان دانشجوی پزشکی و خوابگاهی که وقت و شرایط بیرون کار کردن رو ندارم درحد هفته ای ۸۰۰ تومن از یک اپ خارجی درامد داشتم که نزدیک ۲ ماهه همون هم قطع شده. با ماهی ۵۰۰ تومن پول توجیبی سر میکنم و حتی نتونستم برای عید هیچ لباسی بخرم. وقتی خود مسئولین در رفاه اند، صدای ما به کی میرسه؟