بحران انزوای دیجیتال

بیشتر از اینکه از تأثیرات اوضاع اخیر برای خودم ناراحت و نگران باشم، برای بقیه‌ی مردم ناراحتم. راستش عذاب آوره فکر کردن به اینکه چقدر از زندگی ها توی این نهصد ساعت با اختلال مواجه شده!

به عنوان آدمی که تمام زندگیم حتی یکبار هم به خاطر عشق بی نهایتی که به این سرزمین داشتم به مهاجرت فکر نمیکردم و حتی تلاش میکردم بقیه رو هم منصرف کنم و بگم که با وجود همه اینا هیچ جا‌ وطن آدم نمیشه باید بگم دیگه هیچ تعلق خاطری به این کشور ندارم جوری که با قطعی اینترنت تمام رویاهام آتیش گرفتن و روزی نیست که فکر نکنم اگه موقعیت جغرافیایی که توش به دنیا اومدم فرق‌ میکرد الان میتونستم جزو برترین ها باشم و باشیم. امیدوارم زودتر هممون از این دیوونه خونه خلاص بشیم لیاقت ما این نبود.

من زن و بچه دارم..کافی نت دارم. چند ماهه دانشگاه تعطیله و نت قطعه و منم بیکارم. سه تا وام دارم قسطاش مونده. پس اندازم تموم شده وسایل فروختم. اونم پولش تموم شد قرض کردم. این زندگی نکبت بار کی تموم میشه...

علاوه بر این که دانشجوی تازه هستم که هنوز کمی به روال افتاده بودیم و میخواستیم ترم دومون رو شروع کنیم که درس ها سخت تر شده و به اینترنت نیاز هست،من اوتیسم دارم و به شدت خانه گیر و منزوی هستم،تمام زندگیم خارج از دانشگاه شده بود گروهی از دوستان خارجی که باهاشون صحبت میکردیم،درد دل میکردیم،گیم بازی میکردیم و ....همین رو هم برای ما خیلی دونستند.از همون روزی که مادرم در بیمارستان منو از شکمش بیرون آوردند بیچارگی و بدبختی ازان من هم شد.

من یه مدرس زبان انگلیسی هستم تدریس انلاین میکردم. یه پیج اینستاگرام داشتم که تازه داشت جون میگرفت.. دی ماه یه بار الگوریتمش ریست شد الان هم یکبار. کلا پیجم نابود شده علنا

با رفیق چند سالم که رفت خارج، تو تلگرام ارتباط داشتم که از بعد دی و خاموشی اکثر وی پی ان ها، ارتباطم باهاش فقط از طریق چت steam بود. بیشتر از 1 ماهه به هیچ کس سیگنال زنده و مرده بودن ندادم. پیوستم به اون کسی که تو فرند لیستم زده بود Last seen a year ago. بیشتر از یه ماهه خونه نشین شدم و حتی گیم، یوتیوب، سوشیال مدیا و هیچ درد و کوفتی نیست که برای لحظه ای یادم بره بمبی که افتاد سر کوچه و یه عده رو بدبخت کرد ممکن بود رو من بیفته .....