بحران انزوای دیجیتال

بیش از پنجاه میلیون تومن هزینه کردم که پکیج های مختلف آموزشی بخرم که همشون تو تلگرام ذخیرن و یه اکانت ده ساله که همه خاطرات زندگیم داخلشه و نمیدونم قراری چه بلایی سر همه اطلاعاتم بیفته ( البته هر چند این مشکل در مقابل مشکلات مردمی که نون زندگیشون به اینترنت وصله هیچی نیست)

من پژوهشگر مستقلی‌ام که از جایی حقوق دریافت نمی‌کنم. قبل از شروع جنگ مقاله‌مون رو برای کنفرانسی در بلژیک ارسال کرده بودیم و برای ارائه حضوری در بلژیک انتخاب شد. پول نداشتم خودم برم بلژیک؛ حتی الان که دیگه سفارتی هم در کار نیست. اما لااقل دلم خوش بود هم‌تیمی‌مون که ایتالیاست میره و حضوری به نمایندگی از تیم‌مون ارائه میده. دلمون می‌خواست ارائه‌ی قوی‌ای به عنوان ایرانی اون جا بدیم و بهترین مقاله بشیم... اما خب من اینترنت ندارم که روش بیشتر کار کنم و پول خرید کانفیگ هم ندارم. :(

تو یه انزوای بدی فرو رفتم. با قطع اینترنت تو خونه موندگار شدم و هر ثانیه و دقیقه و ساعتی که میگذره بیشتر تنها میشم و افسردگیم حالت بدتری گرفته. دلم برای دوستام تنگ شده، برای سرچ های مسخره تو گوگل تنگ شده، برای حرف زدن، بازی کردن، دنبال راه فرار از اینجا گشتن، برای کارم، برای همه چی تنگ شده.

کل پایان نامه من رو هواست، نمیشه اصن رفرنس زد اگه تا آخر شهریور امسال نتونم دفاع کنم از دانشگاه اخراج میشم و پنج شیش سال زحمات و سختی کشیدنام همه پوچ میشه

برای کنکور ارشد از مدت ها قبل همه فایل ها و ویدیوها رو تو تلگرام ذخیره کرده بودم الان همه چی رو هواست حتی تاریخ آزمون!

من میخواستم برای سیستم Linux هم یه نرم افزار دانلود کنم خیلی توی سایت های داخلی گشتم اصلا نتونستم پیداش کنم