بحران انزوای دیجیتال

من حدود دی ماه داروهای افسردگیمو بعد یسال ترک کردم میخواستم شروع کنم از یوتیوب برنامه‌نویسی یاد بگیرم دنبال علاقه‌ام برم، نت که هیچ اس‌ام‌اس قطع شد بعد دوباره خواستم شروع کنم جنگ شد، واقعا الان امیدی به زندگی ندارم فقط میخواستم سربار خانواده نشم

من دانشجوی دکتری هستم شاغل هم هستم هم برای کارم هم درسم به شدت به اینترنت نیاز دارم بیشتر هم سایت های دانلود مقاله و کتاب و پتنت از هوش مصنوعی هم زیاد استفاده میکنم حتی اکانت چت جی پی تی هم خریده بودم که سوخت الان موندم چیکار کنم سایت های داخلی هم مثل ایران پیپر تمام مقالاتی که میشد رایگان دانلود کرد رو با قیمت های ۳۰۰ تا ۵۰۰ هزار تومن میفروشه این اتفاق نه تنها به درس و کسب و کار من ضربه میزنه بلکه قطعا به اقتصاد و دانش کشور هم داره صدمه میزنه

۴ سال زحمت کشیدم و ترید یاد گرفتم. با هزار بدبختی، کمی تتر خریده بودم و کم کم ترید میکردم و به پولی به دست می اوردم. الان با قطعی اینترنت، ۴۰ روزه در امدی ندارم و از خانواده هم سرکوفت می خورم. مسئولین باید یک بار برای همیشه متوجه بشن که قطع کررن اینترنت یعنی با زندگی یک جامعه. باید قوانین سختی گذاشته بشه تا هیچ کس دیگه نتونه اینترنت رو قطع کنه

من تو زندگیم تو پیدا کردن دوست یکم مشکل داشتم و بیشتر وقتمو سر بازی های آنلاین میگذروندم. تو همین حین هم یه دوست خیلی با معرفت پیدا کردم که اونوره آبه. ۴۰ و اندی روزه که ازش خبر ندارم. دلم براش یک ذره شده و دارم کم کم افسرده میشم

من دانشجوی ترم 2 کارشناسی ارشد بودم. یعنی اول مسیر پژوهش و ریسرچ. یه بار که دی ماه با قطعی اینترنت ترمز امثال ما رو کشیدن یه بار هم الان. دقیقا از وقتی اینترنت قطع شده یه ذره هم تو کارم جلو نرفتم چرا چون منابع بروز دنیا از دسترس خارج شده و منابع دست چندم ترجمه شده در دسترس هستن

نت قطعه و هیچی بالا نمیاد! تمام میرور ها کار نمیکنن، هیچ رفرنس اصلی در هیچ سایت داخلی ای نیست! من بخاطر نبود همین رفرنس ها حدود 990 ساعت از عمرم تلف شدم، 990 ساعت بی هدف و بیکار شدم