بحران انزوای دیجیتال

یه سال مرتب زبان رو از یه اپ درجه یک خارجی و فیلمای یوتیوب تمرین میکردم تونستم تا سطح B1 خودمو برسونم حالا چی؟ هزینه اشتراک دلاریش بماند، عادتی که یه سال براش زحمت کشیدم راحت داره از بین میره، اصلا دل و دماغشو خاهم داشت؟ چیزی یادم مونده؟

من مهندس معمارم. نه مهاجرت کردم نه تونستم جایی استخدام بشم ولی رو آورده بودم به فریلنسری و تونسته بودم جایگاه خوبی برا خودم بسازم. اما از دی ماه که قطعی پیش اومد عملا تمام زحماتم هدر رفت و تمام اعتماد کارفرما‌ها رو از دست دادم و الانم درآمدم صفر شده. واقعا چرا کسی درکی از شرایط ما نداره؟

یک دولپر هستم که به صورت فریلنسری کار می‌کردم و الان تقریبا از دی ماه هست که درآمدی نداشتم! چطور اینا می‌تونن انقد نسبت به سرنوشت مردم خودشون بی تفاوت باشن؟

من خودم برنامه نویس هستم و الان نزدیک به یک ماه و نیم هست که بیکار هستم و از کار زندگیم عقب افتادم . حتی کارفرما هم دیگه پولی نداره که به من بده . هیچ پروژه جدیدی نیست و درامد ما تو این مدت 0 مطلق بوده. چه کردید با این ملت که حقشون شده ارزو.

هرموقع فرصتش پیش میومد مقالات درجه یک مربوط به رشتمو دانلود میکردمو میخوندم، حتی اشتراک یکی از مجله‌های علمی هم خریده بودم با هزار مکافات. حالا چی؟ زمان میگذره و هیچ کاری نمیتونم بکنم. پولم که رفت از همه جام بیخبرم چه برسه پروژه‌های علمی و رویایی که داشتم. قاتل رویاها.

در شرایط اقتصادی کنونی و تورم افسارگسیخته، هیچ راهی برای باز کردن کسب و کارم از طریق خرید یا اجاره مغازه وجود نداشت. درنتیجه از طریق اینترنت شروع به فروش خدمات خود کردم. تنها راه درآمد من، توسط مسؤلین کشور خودم بسته شد. یک ماه بدون حقوق (آن هم در شرایط جنگی) زنده ماندم. کسب و کار من نیازمند دسترسی کامل به اینترنت جهانی دارد نه اینترنت داخلی. این جنایت در حق زندگی ام را، هرگز نخواهم بخشید.