بحران انزوای دیجیتال

برنامه نویس کامپیوتر هستم و به خاطر قطعی اینترنت بیکار شدم و الان در پروسه دریافت بیمه بیکاری هستم و نمیدونم به این زودی بیمه بیکاری بهم بدن یا نه. مجبورم تو اسنپ کار کنم و اون هم توجیه اقتصادی نداره. واقعا روانم بهم ریخته

تقریبا 3 ماهه، نتونستم شغلم که مستقیما به اینترنت وابسته است رو ادامه بدم. استارتاپی که در اون شاغل بودم، علنا همهٔ نیروها رو تعدیل کرده و من هم ورشکسته شدم.

من با نت سرگرم میشدم من با نت درس میخونم من با نت زبان میخونم من با نت گیم میزنم من با نت فیلم و سریال میدیدم من با نت افیس و کار با کامپیوتر رو یاد گرفتم من با نت حال میکردم

من دانشجو ارشدم استاده می‌گه تحقیق بنویسید می‌گیم بابا خب ما که نت نداریم می‌گه مشکل خودتونه. علنا به هیچ رفرنسی دسترسی ندارم AI های ایرانی هم کودن مصنوعی هستن تا هوش مصنوعی. دهنمون سرویس شد بماند که خودمم یه آنلاین شاپ زدم آبان-آذر ولی از دی ماه یک ریال هم نتونستم درآمد داشته باشم!!!

من یه فارغ التحصیل مقطع ارشد هستم که داشتم تمام تلاش خودم رو برای گرفتن بورسیه واسه مهاجرت و ادامه تحصیل میکردم ، متاسفانه با قطع اینترنت نه تنها سایت دانشگاه ها بلکه سرویس های گوگل ( به طور مثال جیمیل) هم از دسترس خارج شده و این موضوع آخرین شانس واسه ی ادامه تحصیل رو از من و خیلیای دیگه گرفته ، حتی آخرین شانس برای پیدا کردن یه شغل بهتر ...ممکنه این مشکل بین تمام مشکلاتی که برای هموطنانم پیش اومده بسیار ناچیز و پیش پا افتاده باشه ، ولی خب دغدغه ست ...برای من و خیلی ها

همزمان دوجا ریموت کار میکردم. یکیش توی اروپا بود اون یکی داخل کشور. بدون هیچ خبری یهو ارتباطم باهاشون قطع شد. دیگه از اونجا درآمدی ندارم و حتی نمی‌دونم بعد از برگشت اینترنت میذارن تو کشورشون کار کنم یا نه. شرکت داخلی هم توی این یه ماه فروشش صفر شده چون اینترنتی کار میکردن و کل شرکت رو دارن تعطیل میکنن. حالا من موندم و هزینه های زندگی و شرکتایی که دیگه ریموت ایرانی قبول نمیکنن