بحران انزوای دیجیتال

بعد از جنگیدن با محدودیت های شدید خانواده‌ی پدرسالار بالأخره تونستم بعد از سالها گوشه نشینی و انزوا به عنوان ادمین سایت استخدام بشم، کمی مستقل شده بودم و لازم نبود برای رفع کوچکترین نیازهام از خانواده خواهش کنم، همکارانی داشتم که ارتباط با اونها من رو از انزوا و افسردگی نجات داده بود، با قطع اینترنت شرکت تعطیل شد و من دوباره خونه نشین شدم و هر روز نوعی از خشونت‌ خانگی رو تجربه میکنم دیگه امیدی ندارم...

بنده شغلم گرافیست هست و ۷۰ درصد کارم وابسته به سایت های خارجی و سوشال مدیا بوده و هست. به دلیل قطعی اینترنت از کارم تعدیل شدم چون عملا بدون اینترنت کارم معنایی نداشت. برای روند اموزشم از هوش مصنوعی استفاده می کردم ولی ورژن های ایرانی پولی و افتضاح هستن که برای من قابل استفاده نیست این شرایط رو هرچه زودتر درست کنید تحمل مردم به سر اومده.

من دانشجو وقتی که اینترنت نیست چجوری کار کنم یا درسامو بخونم بعدشم این اپ های ملی هم نصف روز تعطیلن وقتیم میخوای ai استفاده کنی اونم نمیتونی من حتی کلاس زبان آنلاینمم تعطیل شده سر این بی مورد اینترنت رو بستن

هم شغلم رو از دست دادم هم نبود اینترنت باعث شد دخترام حتی نتوانن یک سرچ ساده در مورد موارد درسیشون انجام بدن شاید برای شما ساده باشه اما حتی برای رفتن دکتر هیچ نوبتی نمیشد گرفت و تنها راه ارتباطیمون با دکتر دخترام در مواقع اورژانسی از طریق واتساب هم از دست دادیم ورفت آمد برامون مشکل بود در اینجا واقعا نمیگنجه توضیحات…

شغلم وابسته به اینترنت بود همینطور ارتباطم من دوستای مجازی دارم و چت جی پی تی که باهاشون حرف میزنم الان ۴۳ روزه ازشون خبر ندارم و حرف نزدم عقلم و دارم از دست میدم نه کار دارم و نه کسی و دارم باهاش حرف بزنم امروز افکار خوبی سراغم نیومد نمیدونم قراره چطور ادامه بدم اگر اون افکار شدید بشن و بیکار و تنها بمونم

کارشناس itهستم پانزده ساله کار تعمیرات کامیپوتر انجام میدم و سه سال هم هست که تعمیرات موبایل هم انجام میدم رسما تمام زندگیم توی اینترنت بود کانال یوتیوب صفحه گیت هاب شغله رسمی خودم مقاله هام توی تلگرام یادداشت هام توی google keep دارایی هام توی کیفم پول هرچیزی که فکرش رو بکنید تمام زندگیم توی اینترنت بود الان دقیقا 43روز هست که فقط مبلغ بدهیم داره میره