بحران انزوای دیجیتال

مهندسای نرم افزار که تقریبا بیکار شدیم چون اینترنت یه حالت "پایدار" نداره و در واقع "بلاتکلیف". متاسفانه راه های مهاجرتی هم اکثرا با این موضوع بسته میشه اما بازم آمار درخواست های مهاجرت بشدت بالا رفته و کشور بزودی در سال های آینده ازین رشته خالی میشه و من نمیدونم اون موقع میخوان "شبکه ملی اطلاعات" رو با کمک کی پایدار کنن. دیگه سرمایه گذار هم هزینه ای برای این ماجرا نمیکنه چون میگه در یک سال سه بار نت قطع شده و ممکنه این ماجرا دائمی شه.

روز آخر قبل از اینکه اینترنت قطع بشه ایمیل سابمیت شدن مقاله ای که یک سال براش تلاش کرده بودم توی کنفرانس بین المللی اومده بود و قرار بود توی وبینار ارایه اش بدم ولی از دست رفت؛ همه ی تلاشهام از دست رفت.

من یه گیمرم چی بگم یعنی گیم زدن جرمه و کار مهمی نیست؟رفتید دارید مذاکره میکنید ولی مارو اینجا بدون اینترنت رها کردید؟؟گیم برای من یه اعتیاد نیست یه تفریحه برای دور شدن از ایران برای حرف زدن با بقیه ادما تو جهان انتظار که ندارید بیام تیزبال از مایکت دانلود و بازی کنم؟؟

من یه دانش آموزم که برای یه دانشگاه معتبر خارجی مقاله ای که ۱ تا ۲ سال روش وقت شبانه روزی گذاشتم و از خواب و خوراکم زدم رو سابمیت کردم. در دور اول و در دور دوم داوری شون تایید شده مقاله اما باید دور سوم هم ايميلشون رو دریافت کنم و باز اصلاحاتی انجام بدم و مقاله رو بفرستم اما الان بدلیل نداشتن نت ايميلي هم وجود نداره و بهترین فرصت من برای یه آینده خوب و تحصیل در دانشگاه های خوب خارجی داره میسوزه.

من کنکوری هستم.در حساس ترین ماه های مونده به کنکور،تعداد زیادی از منابع مون رو از دست دادیم.کلاس های جمع بندی مون تشکیل نشده.خیلی از بچه های کنکوری ویدیو های آموزشی رو از تلگرام دانلود میکردن و در حال حاضر هیچ دسترسی به اونا ندارن.هیچ امیدی برام نمونده.

من به خاطر جنگ تعدیل نیرو شدم به خاطر شرایط افتضاح زندگی شغل دوم (تدریس زبان) داشتم که الان برای شرایط اینترنت اون رو هم ندارم میدونم بدبختی و بی‌پولی ما برای هیچکس مهم نیست… کاش اگه جنگی باشه به زودی بمیرم🙏🏻