بحران انزوای دیجیتال

من پدر و مادر هر دو سرطان داشتند و بخاطر خرج و مخارج و احتیاج به پرستاری انلاین شاپ زدم با اینجال تمام دارایی و طلا و ماشین را فروختم پدرم بعد از ۱ سال و نیم و مادرم بعد از ۳ سال دی ماه فوت کردند و از دی من درامد نداشتم دیگه هیچی نه برای فروش دارم و نه راهی برای درامد با یک عالمه قرض

به علت قطع اینترنت ، برنامه آموزش هوش مصنوعی و یادگیری ماشین من از طریق برنامه نویسی پایتون متوقف شده است و من برای اجرای پروژه های خودم احتیاج به برخی سایت ها مانند https://colab.research.google.com دارم که در پروسه فیلترینگ قطع است لذا برای اجرای پروژه باید یک سرور GPU محلی صد میلیون تومانی خریداری کنم که بودجه آنرا ندارم به همین راحتی مملکت چندین سال از تکنولوژی بخصوص هوش مصنوعی عقب خواهد ماند و دنیا به سرعت در حال پیشرفت است .نشانه آن استفاده از هوش مصنوعی در جنگ اخیر است

بعد از فوت پدرم با جدیت بیشتری به کارم به عنوان سئوکار و پشتیبان سایت ادامه دادم و تو این چند سال به واسطه شغلم تغییرات روحی و ارتباطات مثبتی تو زندگیم به وجود اومد. اما با قطع اینترنت دوباره به نقطه اول برگشتم و با هزینه‌ ها و مخارج زندگی تنها موندم. امروز بیشر از ۱۰۰۰ ساعت هست که از دنیا دور هستیم و نمی‌دونم بدون اینترنت آزاد قرار است چه بلایی سر زندگی و شغلم بیاید.

من کارم با اینترنت نبود شاید اونایی که منبع درآمدشون از نت بود سختی بیشتری متحمل بشن اما به عنوان یک شهروند اینترنت حق همه مردمه اونم تو قرن ۲۱، حتی برای دیدن محتوای سخیف! من آدم تنهایی ام ... دوست زیادی ندارم و جایی ندارم برم که بهش متعلق باشم، همه ارتباطات من ، تفریحاتم همه چیز وابسته به نت بود، برای منی که هیچ آدمی تو زندگیم نیست این وضعیت داره مثل زندان انفرادی میگذره و هرروز افسرده تر میشم ...

یه دانشجو کنکوری دقیقا چه گناهی باید کرده باشه که اینجا به دنیا بیاد نیاز دارم به جیمل و گوگل دسترسی داشته باشم و ندارم به جزوه هام دسترسی ندارم به استادام دسترسی ندارم زندگیمم کم کم داره از دسترس خارج میشه دیگه

میخواستم برنامه نویسی یاد بگیرم کلا رفت رو هوا همه چی ! منابع یادگیریم همه ش داخل تلگرام بود...