بحران انزوای دیجیتال

من دانشجوی ارشد روانشناسی هستم که داشتم روی پایان نامه‌م کار می‌کردم ولی با قطعی اینترنت به هیچ جایی دسترسی ندارم که کارم رو پیش ببرم و عملاً همه زندگی و اهداف و آینده‌م روی هواست..

من از بازی های آنلاین کسب درآمد میکردم بازی های مختلف کارنسی های گیم هارو در فارم میکردم و به اروپایی ها و آمریکایی ها میفروختم چون ارزش کارنسی بازی ها بیشتر از تومان ماست ولی الان نزدیک سه چهار ماهه نتونستم برای خودم درآمدی داشته باشم خرج تحصیل و خورد و خوراکمو خودم میدادم که اونم بریده شد از رومون

بعد از ۱۳ سال سابقه کار و داشتن مهارت و تخصص اگه به زودی نت وصل نشه باید برم تو اسنپ کار کنم احتمالا. دیگه چیزی برای از دست دادن ندارم. نزدیک ۲ ماهه هیچ درآمدی نداشتم...

بنده پزشک هستم توی سال ۱۴۰۵ حتی نمیتونم دوز مورد نیاز دارو ها یا عوارض احتمالی و تداخلات رو بدونم و برای بیمارم تجویز کنم به هیچ رفرنس و کتاب پزشکی دسترسی ندارم با یه شماره ای مرتبط با وزارت ارتباطات تماس گرفتم در جواب فکر میکنین چی بهم گفتن گفتن شما مگه شاد ندارید ؟ 😀

تو جدیدترین اتفاق به لطف قطع شدن اینترنت گوشیم قفل شد و فقط با جیمیلم باز میشد که اینم در این شرایط نشدنی بود، مجبور شدم هزینه بدم تا گوشیم ریست و باز بشه و تمام اطلاعاتم نابود شد :) کجای دنیا باید برای کمترین حقشون که اتصال به اینترنته بجنگن؟ این زندگی حق ما نیست واقعا عصبی و خستم

من یه دخترم که تازه با حقوق کارمندی با کلی زحمت لپ‌تاپ گرفته بودم و نزدیک یک ساله که داشتم برنامه‌نویسی یاد میگرفتم و از طرفی برای کار پیدا کردن آماده میشدم، اما الان هیچ دسترسی‌ای نیست و ناامیدتر از قبلم، به معنای واقعی کلمه گیجم، خستم، تنهام.