بحران انزوای دیجیتال

این حکایت یه برنامه نویسه که قرار بود از عید سال 1405 تغییر شغل بده و با درآمد بهتری کار کنه تا با این همه تورم بتونه مخارج زندگیمو تامین کنم. دوستان برنامه نویس بهتر درک میکنند که توی این شرایط حتی نمیشه یه کروم توی لینوکس نصب کرد، نمیشه پکیج های npm رو نصب کرد، نمیشه داکیومنت ها رو خوند و هزاران هزار تا نمیشه دیگه و در آخر حتی نمیشه و نمیشد توی اون اوضاع واقعا فاجعه که ن میشد چیزی خرید، نه میشد مسافرت رفت،حتی نمیشه یه گیم مثل کالاف دیوتی زد . بگذریم...

من دانشجوام. درس و پایان نامه ام چندین ماهه متوقف شده جدای از اینکه دسترسی به اساتید ندارم اصلا. به کورس هام هم دسترسی ندارم. ارتباطم با دوستانم تا حد زیادی قطع شده. تفریحم هم گیم بود که اونم خاطره شده. شیرازه کل زندگیم در رفته رسما. حتی اهنگ نمیشه گوش داد. به چه درد میخوره این زندگی؟

من یه کنکوری هستم که تنها راه نجات خودم رو در درس خواندن و مهاجرت می‌بینم. بنده و خیلی از هم سن هام تمام پی دی اف کتاب های درسی و کمک درسی، ارتباطاتمون با مشاور و معلم و ... و کم اهمیت از نظر درسی اما مهم از نظر روانی، موسیقی‌هامون رو داخل تلگرام نگهداری می‌کردیم. بعد از این قطعی با سختی و قطره چکونی مطالب رو از تلگرام خارج کردیم اما می‌خوام بگم همین زمان می‌تونست برای مطالعه صرف بشه.

تنها سرگرمیی که توی این مملکت واسمون مونده بود اینستاگردی و بازی های آنلاین بود می‌تونستیم برای چند ساعت از فکر تحریم و درگیر نظامی و گرونی در بیایم همونم ازمون دارید میگیرید

شغلم رو از دست دارم دسترسی به بخش زیادی از سرمایم ندارم الانم اجاره خونم عقب افتاده، چندین بار بخاطر دسترسی به اینترنت ازم کلاهبرداری شده. . . . تورو خدا اینترنت رو آزاد کنید به خاک سیاه نشستم سرم داره منفجر میشه

من دانشجوی پزشکی ام و تقریبا تمام منابع، کتاب‌ها ، رفرنس ها و ویدئوهای آموزشی، سایت های پزشکی معتبر ،مقاله ها همه و همه چی توی اینترنت ،یوتیوب و تلگرامه و حتی نمیشه یک عبارت تخصصی پزشکی ،یک روش معاینه ، یک علامت بیماری رو سرچ کنی ببینی چی به چیه، فعلا که همه چیز روی هواست ولی اگه ادامه پیدا کنه ما دیگه بهره ای از علم نمی‌بریم