بحران انزوای دیجیتال

من نه مهندسی بودم نه چیزی، من یه آدم بی پولم همین دلخوشیم اینترنت بود که حداقل با یوتیوب انگلیسیم رو تقویت میکردم الان بخاطر بی پولی هیچ تفریحی ندارم هیچ دلخوشی ندارم و افتادم به کشیدن سیگار بهمن

من درونگرام بدون اینترنت و شبکه های مجازی هیچ انگیزه ای برای زندگی ندارم من غمگینم و نا امید.......

با هزار قسط و قرض تجهیزات خریدم و بعد از کلی چوبخوری و سگ دویی تازه داشتم یکم سود میکردم که اینترنت رفت بازار کساد شد و من دوباره به صفر رسیدم.دوماهه کار نیست.دانشجوام خرجم با خودمه دارم نابود میشم تو بیست سالگی موی سفید در اوردم تروخدا نکنین بسه دیگه.مشت مشت دارم قرص اعصاب میخورم دیگه بدنم کشش این همه استرسو نداره ترو به همون قرآنی که می پرستین بس کنین

دلم برای نامزدم خیلی تنگ شده...دلم میخواد دوباره ببینمش و صداش رو بشنوم. هزینه تماس بین الملل هم به شدت گرونه...تو رو به قرآن اینترنت رو وصل کنید.

من تدوینگر هستم که توی یک تیم تولید محتوا فعالیت می کنم و مشتری اصلیمون هم پیج های اینستاگرامی هستن بعد از قطعی های دی ماه یه شوک به کسب و کارمون وارد شد الان هم که عملا سقوط کردیم این وضعیت به طور مستقیم تولید کننده های محتوا رو زمین زده یک تیم کامل اعم از تدوینگر و فیلمبردار و سناریو نویس و مجری و ... همگی به طور مستقیم کار و زندگی هامون رفته رو هوا

چنل یوتیوبم تازه داشت جون میگرفت، در واقع استارتش خورده بود و من تازه داشتم تیمم رو جمع میکردم و یک برنامه ی یک ساله داشتم براش؛ امسال کنکور دارم و تمام منابع، کتاب ها، تست ها، رفع اشکال ها و اموزش هایی که نیاز داشتم در تلگرام و دیگر منابع قابل دسترسی بود زبان میخوندم تو یوتیوب که به کل استپ شده یک سری کورس های برنامه نویسی هم که خریداری کرده بودم به کل بی مصرف موند و فقط داره تایمش میگذره؛ حتی ارتباطاتی که گرفته بودم هم بی اعتمادی بهش لیبل خورده شده! چیزی ندارم که بگم.