بحران انزوای دیجیتال

من به عنوان یه دختر خیلی محدودیت از طرف خانوادم دارم همین محدودیت ها تمام دوستای منو ازم دور کرده نه بیرون میتونم برم نه خونه خوبی داریم که بشه کسی رو دعوت کنم نه اجازه دارم برم خونه دوستام بنابراین هیچی واسه وقت گذروندن ندارم اصلا هیچی برام نمونده زندگیم خیلی وقته شده مثل دوران بعد از نسترن(هیچی دیگه نمونده باقی)تنها سرگرمیم گشتن تو سوشال مدیا بود واقعا همون بود فقط همون مونده بود تنها چیزی بود که خونوادم هنوز ازم نگرفته بودنش ک یکی دیگه زحمتشو کشید.

چرا اینکارو با ما می‌کنید بعد خودتون و طرفدارهاتون دسترسی دارید؟ همه رو گرفتار کردید. من کنکوریم همه چیم تو تلگرام بود. خوشحالید آینده رو از من گرفتید؟ خوشحال باشید.

خنده دار ترین حرف من می زنم ، دلم برای چت جی بی تی و جمنای و .... تنگ شده .

کسب و کار ما بخاطر قطع اینترنت از چند جهت دچار آسیب شده، فروش ما بیشتر مبتنی بر فروش اینترنتی بود و فروش ما به شدت کاهش پیدا کرده، علاوه بر این واتساپ تجاریم منقضی شده و نمیتونم آپدیت کنم و به همین دلیل دسترسی به چت های قبلیم با مشتری ها و فروشنده ها و... را از دست دادم و به کارم از این جهت لطمات زیادی وارد شده.

برای مهاجرت تحصیلی ما باید به جیمیل، سایت های دانشگاه های خارجی، سایت وقت دهی سفارت ها، سایت سفارت ها و... دسترسی داشته باشیم. الان نه میشه ثبتنام کرد و نه اطلاعیه های سفارت ها رو دریافت کرد و نوبت گرفت و...ددلاین ثبتنام دانشگاه ها داره تموم میشه؛ ما باید چیکار کنیم؟ چرا کسی صدای قشر ما نیست؟ چند سال هم از فارغ التحصیلی میگذره و دیگه دسترسی به دانشگاه نداریم که بگیم از اینترنت دانشگاه استفاده میکنیم. اصلا معلوم نیست با این وضعیت اینترنت، سفارت ها اطلاعیه میدن و پرونده میگیرن؟

پزشکم و تمام اطلاعات علمی من که میلیون ها هزینه گرده بودم در تلگرامه و بهش دسترسی ندارم ... همه جهان در حال پیشرفت هستند اما من به دانسته های گذشته اکتفا کرده ام و بیماران را با دانسته های گذشته درمان میکنم ... به چه کسی باید لعنت فرستاد شاید به خودم که در این کشور ماندم ...