بحران انزوای دیجیتال

امسال تنها فرصتی بود که میتونستم تو کنکور شرکت کنم، بعدش باید ازدواج کنم و برم سرکار. هیچ کدوم از منابع درسیم هم فارسی نیس و توی سایت های ایرانی پیدا نمیشه یا نصفه نیمه‌اس. یوتیوب و تلگرام از هر چیزی برای من واجب‌تر بود. الان یه سرچ هم نمیشه کرد، هوش مصنوعی مسخرتون هم که سوال فنی مهندسی بلد نیس جواب بده. تمام زندگیم رو نابود کردین. باید برم تو زمین کار کنم به جا مهندسی خوندن

بنده چند سالی میشه پدرم از کار افتاده. مسئولیت یک خانواده پر جمعیت کلا بر روی دوش منع بعنوان برادر بزرگ. من قبلا کار بدنی میکردم بدون نیاز به اینترنت ولی این ۲ سالی هست که درآمدم کاملا بلا اینترنت هست. من اینترنت رو به عنوان سرگرمی استفاده نمیکردم حتی اینستاگرام و تلگرام هم نداشتم. تنها چیزی که نیاز داشتم یک صرافی خارجی و چارت های بین المللی ارز ها و شاخص ها بود. من ۶۰ روز هست که معامله باز نکردم و کل خونواده تو یه فشاریم. خواهشاً اینترنت رو باز کنین... در های درآمد رو نبندین

دانش آموزم . هیچ که از کلاس آنلاینام افتادم ، حتی با دوست‌دخترم هم ارتباط ندارم!! ۱۲۰ کیلومتر با هم فاصله داریم و حتی پول رفتن به اونجا رو هم ندارم . منی که میخاستم توی امتحان نهایی موفق بشم به چه گندی کشیده شدم .

من یک بازی ساز بودم که با هزار زحمت و بدبختی یه مشتری پیدا میکردم که پروژه داشته باشه الان حتی نرم افزار برنامه نویسیم هم باز نمیشه چه برسه به پیدا کردن پروژه. شغلم رو از دست دادم.

برای من شهرستانی تنها راه پیشرفت اینترنت بود با اینترنت ۵ زبان یاد گرفتم پیانو یاد گرفتم المپیاد دادم و خیلی چیز های دیگه اینترنت به من توانایی فرار از جبر جغرافیایی رو داد توانایی پیشرفت الان همش از من گرفته شده. منی که قبلاً ساعت به ساعتم رو محاسبه می کردم الان تبدیل شدم به یک مرده متحرک که فقط به امید مردن با انجام حداقل کار ممکن روزهای رو سپری می کنه.

بخاطر این قطعی ها و عدم دسترسی به یوتیوب و گیت هاب که برای کار های مربوط به برنامه نویسی و تکنولوژی لازمه و شرایط سخت مالی و همچنین شهریه دانشگاه ، حتی اگر بخواییم کانفیگ بخریم که به این ها دسترسی پیدا کنیم به مرور زمان باید بریم در خیابان بخوابیم