بحران انزوای دیجیتال

کامنتارو میخونم دلم پر از سیاهی میشه منم یه مقاله نویس توی سایت های خارجی سخت افزاری بودم چندسالی میشه فعالیت بالا داشتم اما از دی ماه به بعد ضربه سختی خوردم و قبلش توی یوتوب فعالیت کردم ولی چنلم دیگه ازبین رفت توی این 50روز واقعا کی میخواد جواب و خسارت مردم ایران رو پرداخت کنه افسوس میخورم که داریم برای بقا دست و پا میزنیم بجای پیشرفت کردن تو زندگی

تنها دلخوشی من call of duty و گیم روی پلی استیشن بود که اونم الان از ما گرفتن !

من یک فارغ التحصیلم که روی مقاله ای در حال کار کردن بودم. مقالم نیمه تمام رها شده. پذیرشمم از یک دانشگاه اومد که نتونستم اکسپت کنم تو این قطعی ها.

مترجم هستم؛ با قطعی اینترنت، تمامی پروژه های ترجمه ای که داشتم و قرار بود برای مشتری بفرستم با قطعی اینترنت از بین رفته، عملاً بیکار هستم و مشتری حتی خبر نداره که من زنده ام یا مرده.

سلام من یک هنرمند هستم و عاشق تولید کردن نقاشی و کارهای هنری هستم. اینستاگرام مکان عالیی بود برای پیدا کردن هنرمندهای مثل خودم و من کلی دوست پیدا کردم. به غیر از اون یک هنرمند عکس های با کیفیت و به روز لازم داره برای پروژه های بعدیش ولی توی قطعی اینترنت با اینکه نقاشی از دیوونه شدن نجاتم داد همه چیز خیلی سخت بود و سایت های ایرانی عکس های خوبی نداشتن و بیشترشون بد کیفیت بود. خیلی از پروژه هام عقب افتاده.

امیدوار بودم امسال بتونم کسب و کار خودم رو راه اندازی کنم، قطعی‌های چند ماهه اینترنت باعث شد از ابتدای سال 1405 شرکتی که تو اون کار می‌کردم هم اخراج بشم، و تو این وضعیت حتی کار جدید هم نمیتونم پیدا کنم و حتی کار خودم رو هم نمیتونم شروع کنم. دیگه نه پول دارم، نه امیدی به آینده دارم، نه این وضعیت دیگه اعصاب و روان درستی برام گذاشته. رسما فقط یه راه برام مونده، پریدن از بلند ترین پرتگاهی که بتونم پیدا کنم. پروازی که دیگه هیچ وقت نباشم بعدش