بحران انزوای دیجیتال

من برای مسیر آیندم برنامه ریزی کرده بودم زبان یاد بگیرم و خودم رو برای کنکور آماده کنم. توی کست باکس پادکست های انگلیسی و اسپانیایی گوش می‌دادم و تمام آیندم رو براساس یادگیری این دو زبان برنامه ریزی کرده بودم الان نه تنها دیگه نمی‌تونم به پادکست هایی که گوش می‌دادم دسترسی داشته باشم و مهارتم توی این دو زبان رو قوی کنم بلکه تمام منابعی که برای کنکور و درس خواندن داشتم هم توی تلگرام و یوتیوب بود و اونا هم از دست دادم و الان یک آدم بی هدف و بی‌مصرفم:)

تو راه مهاجرت به ژاپن بودم که به خاطر عدم ارتباط مؤثر، قطع همکاری از سمت شرکت ژاپنی صورت گرفت. شغلم توی ایران رو که با هزار زحمت به دست آورده بودم، رو هم، یه شبه از دست دادم و به جایی رسیدم که به سختی مایتحاج اولیه‌م رو تأمین می‌کنم. شاید گهگاهی به اینترنت وصل باشم ولی با چه قیمتی؟ آدم‌های دیگه وقتی به اینترنت وصل نباشن، اونجا دیگه ارزش و فایده نداره. به قول متا، «۲۰ میلیون کاربر فعال برنامه‌هامون» یا شاید بهتر بگم، ۸۰-۹۰ میلیون زندگی در مقابل چند نفر؟

تازه کلی هزینه کرده بودیم دوربینای امنیتی برای خونه و محل کار خریده بودیم -از بس که امنیت بالاست-، حالا همه‌شون از کار افتاده‌ن. پرس و جو کرده‌م و می‌گن برای خرید دوربین که با نت ملی کار کنه باید دوربینات رو کلا عوض کنی و از نو دوربین ایرانی نصب کنی با کیفیت بسیار پایین‌تر تصویر و امکانات پایین‌تر با هزینه گزاف غیر قابل باور! دوربینای قبلیم هم طبیعتا مشتری نداره که بتونم بفروشم و با پولش دوربین جدید بخرم چون اینترنت قطعه و به کار کسی نمیاد!! کی خسارت ما رو جبران می‌کنه؟!!

من هیچ دوستی آشنایی ندارم تنها سرگرمیم بعد از اومدن از سرکار ،گیم بود الان عملا ps5 خدا تومنی بلا استفاده شده

من یه هنرجو سال یازدهم کامپیوتر هستم و در حال یاد گیری و توسعه مهارت های خودم بودم که با قطعی اینترنت این روند کند و عملا میشه گفت متوقف شده. زندگی که سالها واسش برنامه ریخته بودم الان فقط میتونم شاهد زره زره نابود شدن ارزو هام باشم

سلام من یک دانش آموز هستم که می‌خوام برای کنکور زبان اماده بشم. تا الان زبان رو از طریق هوش مصنوعی و ویدیو های یوتیوب یاد می‌گرفتم اما الان دیگه حتی اونا هم در دسترسم نیست. کنار اینا تنها دلخوشیمون توی این مملکت فقط اینترنت بود که همونم از ما گرفتن.