بحران انزوای دیجیتال

من یه سال نهمیم. تنها دل خوشیم اینترنت بود که دیگه اونم نیست.هیچ تفریحی ندارم و دیگه از همه چی نا امید شدم. منبع درامدم از بین رفته و عملا دارم بدبخت میشم

من تنها سرگرمیام پینترست و تیک تاک بودن که ازشون ایده برای طراحی برمی‌داشتم. ولی با قطع شدن اینترنت و ملی شدنش دیگه حتی به همونا هم دسترسی ندارم. متاسفانه یکی از والدینم از شغلشون بیکار شدن و ناراحتی و افسردگی کل خونمون رو تصرف کرده.

من یه نیروی طرحی‌ام توی بهداشت که حتی توی این شرایط هم طرحمو تمدید نمی‌کنن و قراره ماه بعد بیکار بشم. دانشجو هم هستم و علاوه‌بر هزینه‌های دانشگاه هزینه‌های زندگی هم روی دوش منه. من یه پیج انلاین شاپ نقره داشتم که کم کم می‌خواستم گسترشش بدم ولی نشد الانم توی بله کانال زدم که هزینه تبلیغات خداتومنو باید بدم که معلوم نیست مشتری باشه نباشه. از ماه بعد هیچ درامدی نخواهم داشت و نمی‌دونم چطوریی باید زندگی کنم (: هیچ‌ امیدی ندارم دیگه...

من آدم غرغرویی نیستم، همیشه هم گفتم شکر خدا؛ اما دیگه نمیتونم. همه کسب‌وکار و سایتی که از سال ۹۶ راه انداختم از بین رفت. سالها زحمتم دود شد جلوی چشمم. شرمنده همسرم هستم و نمیتونم توی روش نگاه کنم. اسنپ هم رفتم، خداشاهده از ۷ صبح تا ۲ ظهر سه تا مسافر زدم.

هیچ امیدی به زندگی نداشتم . تا اینکه شروع کردم به دیدن چندتا دوره توی تلگرام تا بتونم دوباره به زندگی برگردم و با فریلنسری بتونم همه چیزو بهتر کنم . از طرفی برای ارشد کتاب های منبع سنگین بودن و برای یاد گرفتنشون چت جی پی تی و دیپ سیک تنها کمکم بودن . با دولینگو و یوتیوب زبان یاد می‌گرفتم . با کست باکس پادکست گوش میدادم . حالا همشون نیستن . قضیه اینه هرچی که به عنوان آینده ای که نجاتم بده تو ذهنم داشتم نابود شد و جدای اون زندگی الآنم هم کاملا از هم پاشیده .

من بخاطر اینکه توی شهرم یا شهر های اطرافم هیچ مدرسه دولتی نبود که رشته گرافیک داشته باشه و شرایط مالی نداشتم برم غیر دولتی رفتم کلا یه رشته دیگه و تصمیم گرفته بودم از طریق یوتیوب و پینترست و کلاس های مجازی تلگرام نقاشی رو ادامه بدم ولی الان ...واقعا عقب افتادم هیچکاری نمیتونم کنم حتی اگه اینترنت هم وصل شه فکر نمیکنم بتونم با این وضعیت وحشتناک اقتصادی دیگه حتی وسایل نقاشی بخرم