بحران انزوای دیجیتال

الان بیشتر از ۵۰ روزه که از کسی که دوستش دارم خبر ندارم و خارج از کشوره . کاش زودتر نتا رو وصل کنن دیگه واقعا تحمل ندارم:)

مادرم میگه زندگی کن. ولی من چطور زندگی کنم؟ این همه تلاش کردم واسه چی؟ به چه امید؟ ۱۶ سال مگه‌ نگفتن درس بخون‌ مهندس شو؟ خب ؟ الان من متخصص php و لاراولم‌.خخخخب؟ چه کنم؟ برم کارگری؟ برم مستخدم بشم؟ چون اینترنت که نباشه ۷۰ درصد از رشته های درسی به دردی نمیخوره.

من یه دانش آموز عادیم که خیلی از سوالات درسیم رو با کمک چت جی پی تی و یا یوتیوب برطرف میکردم و الان نزدیک به دو ماهه این وضعیت برام یه دردسر و نگرانی بزرگ شده

بیکار شدیم بدبخت شدیم داریم بد بختتر میشیم ۴ ماهه کار نکردم درست، این ماه دیگه نتونستم اجاره بدم، صابخونه هم تهدید میکنه، خب باید چیکار کنیم ؟

من یه دانشجو ام که تموم منابع ام رو از تلگرام دانلود میکردم و الان بهشون دسترسی ندارم، برای ارائه هام نیاز به هوش مصنوعی دارم برای جمع اوری اطلاعات، نیاز به سایت های خارجی دارم برای جمع اوری مقاله ها. و از این یادگیری علم و دانش در اوج خاموشی گسترده توی جهان دیجیتال متنفرم.

من ادیتور یوتیوب بودم و برای یوتیوبر ها ادیت میکردم. از حدود 3 4 ماه پیش سر جنگ و اعتراضات و پایین اومدن آر پی ام (در آمد به ازای هر بازدید) یوتیوبرا بیکار هستم. حقیقتا این قطعی ها برای منی که خانواده ام خرج خورد و خوراکم رو میده و تو خونشون زندگی میکنم اونقدر تاثیر قابل توجهی نداشته, جز اینکه چهار تا وسیله ای که با پول ادیت میخریدم رو دیگه نمیتونم بخرم. ولی من فقط به حال اونایی میسوزم که کل زندگیشون رو با این کار ها میچرخوندن, چه ادیتور چه آنلاین شاپ و ...