بحران انزوای دیجیتال

من یک دانشجوی ترم آخری کارشناسی زیست شناسی سلولی مولکولی هستم،دو واحد پروژه کارشناسی گرفتم باید طی این پروژه یک مقاله چاپ کنم،پروژه ای که برداشتم خیلی سنگینه و اگه به زودی وصل نشه نمیتونم مقاله رو چاپ و این دو واحد رو پاس کنم بنابراین مدرک کارشناسیمو بهم نمیدن.ترم به زودی تموم میشه و من و دوستام حتی یک خط از مقاله هامونو ننوشتیم ما میخواستیم یک طرح تحقیقاتی رو توی تابستون تکمیل کنیم که توی جشنواره جوان خوارزمی شرکت بدیم،کارمون خیلی فشرده بود اونجا هم ۱۲ روز نت قطع بود.

آشناهامون میدونن من وی‌پی‌ان دارم، هرروز یکی دوتاشون زنگ میزنن به مامانم میگن به دخترت میشه بگی فلان چیزو از هوش مصنوعی بپرسه واسمون ما نت نداريم.. از چرایی خشک شدن برگ انجیری دایی مامانم گرفته تا سوال درمورد تداخل دارویی قرصای داییم و جواب سوالای امتحانای مجازی نوه همسایه و عکس مدل لباس واسه دوخت لباس عروسی پسر عمه‌ام

من یک معلول جسمی حرکتی با درصد شدید هستم اینترنت برای من دردرجه اول حکم کلاس واموزش داشت چون به کلاسهای حضوری نمیتونسنم برم البته که سرگرمی هم بود الان دچار انزوای شدید شدم هیچ امیدی به زندگی ندارم این فقط روایت من نیست روایت میلیونها معلول ایرانی هست

نگران آیندمم، هیچی از زبان نمی‌فهمم، قبلا از یوتیوب آموزش می‌دیدم و فیلمای خارجی می‌دیدم تا زبانم تقویت شه الان نمی‌تونم می‌رم بیرون نه نشان که ایرانیه کار می‌کنه، نه ویز ، نه گوگل مپ گم شدم توی شهری به بزرگی تهران

توی یکسال گذشته انواع اتفاقات برام افتاد از طلاق تا جنگ و ... محل کارمون رو زدن مهندس کامپیوترم میخام برم کاسبی خودمو بزنم کافی نتی چیزی جرات نمیکنم با این قیمتا و قطعی اینترنت اصلا کسی نیاز به خدمات کامپیوتری داره!؟ جوونیم هدر شد!

«مادر بنده مریضه و پدرم خارج از کشوره ، من شغلم تماما وابسته به اینترنت بود چون یک دانش اموز ۱۷ ساله ای بودم که بخاطر دراوردن خرج مادرم درس رو گذاشتم کنار و به همین خاطر کسی بهم شغلی نداد ، هزاران بار تلاش کردم اما هیچ جا استخدام نشدم .. یک سال پیش یه شغل مناسب با حقوقی بخور نمیر پیدا کردم داخل گوشی و در کنار اون ادمین انلاین شاپ شدم تا به الا که تونستم خیلی از داروهای مادرمو با اون بخرم حتی قبل از جنگ من خرج خونه رو میدادم ولی الا که اینترنت قطعه ، هم روزی ماقطع شده هم خوراک